|
| Op weg naar Spanje |

|
| In het kustgebergte bij de Costa Brava |

|
In de zomer van 2004 deed ik samen met vrienden een rondreis door noord Spanje, Andorra en Baskenland. Een van de punten
die we aandeden waren de Spaanse Costa's. Een voormalig arm landbouw en visserij gebied, dat volledig vernaggeld is door het
massatoerisme. De Costa's zijn nu het best te omschrijven als een woud van Nobelprijs voor lelijkheid winnende
flatgebouwen bij overbevolkte stranden gevuld door een bijna hersenloze zonaanbiddende seksbeluste Bacardi-breezer populatie.
Hoe kan iemand het hier in vredesnaam ooit langer dan een paar dagen uithouden??? Vooral Blanes en Lloret de Mar spanden de
kroon! Het is één van de vreselijkste gebieden waar ik ooit geweest ben. Die plaatsen zien eruit alsof de hele harde kern
van Feijenoord hier op vakantie is. Er hangen Feijenoord vlaggen van de door betonrot aangetaste balkons. Al deze gebouwen
zijn ooit eens uit de grond gestampt door de meest verachtelijke wezens op deze aarde, de alleen op korte termijn geld gerichte
projectontwikkelaars, die de complete geschiedenis en cultuur van dit gebied om zeep geholpen hebben. Niets is er meer over
dan kale lelijke duiventillen die de helft van het jaar, buiten het hoogseizoen, leegstaan. Maar laten we na deze tirade
eens wat foto's bekijken van dit gebied.



| Hoofdstraat in Lloret de Mar |

|
| Blanes |

|
| Blanes |

|
Normaal gesproken regent het zowat nooit in de zomermaanden in Spanje. Daarom is dit gebied ook zo aantrekkelijk om te
braden in de zon. Edoch, toen wij langs de Costa plaatsen reden, begon het ter hoogte van Pineda de Mar te hozen. Zo erg dat
gedeeltes van de rotshelling naar beneden kwamen, en wij lange tijd moesten wachten voor we door konden rijden, omdat de weg
vollag met modder en keien die van de berg weggeërodeerd waren.
| Ondergelopen camping in Calella |

|
| Wadi bij Canet de Mar |

|
| Hoosbui in Pineda de Mar |

|
Zelf vonden we een niet al te erge camping om te staan, even buiten Barcelona, bij Mataro, één van de voorsteden. Daar
konden we met een speciale pendelbus naar het strand en naar Barcelona. De camping was eigenlijk wel enigszins bagger, want
's nachts om een uur of vier probeerde een stomdronken figuur onze tent binnen te komen. Zijn vrienden zaten een paar meter
verderop luidkeels te lallen en te kotsen. Een advies: GA NIET NAAR DE COSTA'S, GRUWELIJK!


| Strand bij Mataro |

|
|