|
Het kopen van een camera was voor mij een mooie aanleiding om deze plaats weer eens te bezoeken. Ik was er samen met
een paar collega's, we liepen gauw een rondje om de meest interessante dingen van het dorp eens te bekijken, om daarna snel,
door de kou gedreven, een visrestaurant in te duiken.
| Mark is nieuwe camera aan't proberen |
|
| er zitten erg veel functies op |
|
Wie Urk zegt, zegt visserij. Dat klopt ook wel. Er is een flinke haven bij het plaatsje en er liggen ook verschillende
vissersboten. Toch is er meer dan alleen visserij. Er is ook een hoop indirecte bedrijvigheid. Zoals visverwerkende industrie
en scheepswerven. En op de bedrijventerreinen blijkt dat er langzaamaan steeds meer andere takken van industrie komen. Het
relatieve aandeel van de visserij gaat toch langzamerhand achteruit. Dit komt zeker niet in de laatste plaats door de steeds
strengere regels van de Europese Unie.
Urk was vroeger een eiland, en iets van die eilandersmentaliteit vind je er nog steeds terug. Het dialect is nagenoeg
onverstaanbaar, en de bevolking is in tegenstelling tot die van de rest van Nederland nog zeer traditioneel (In bepaald opzicht
dan). Urk is aan de ene kant streng gelovig, maar hier zijn, net als in veel andere plattelandsdorpen ook een hoop scooter
Sjonnies en Sjonnies met verlaagde racemonsters, spoilers en dikke uitlaten die door de smalle straatjes van het voormalige
eiland ronken. Als ik een hoop van dergelijke figuren zie, is mijn vooroordeel meteen dat het opleidingsniveau hier wel
extreem laag moet zijn.
Het eiland zelf is een keileembult uit de voorlaatste ijstijd. Aan de kant van het IJsselmeer loopt de bult heel stijl
af, het IJsselmeer in. Hier is vroeger heel wat afkalving geweest zo te zien. En dat terwijl keileem zo taai als dikke stront
is. Het zegt iets over de kracht van de golven van de voormalige Zuiderzee.
De huizen in Urk vroeger stonden samengepakt op de keileemheuvel, het enige echt bewoonbare gedeelte van het eiland,
waar je normaal gesproken tenminste droge voeten hield. De straatjes zijn smal, soms niet meer dan steegjes. In het nieuwe
deel van het dorp is dat anders. Dat is wel ruim opgezet. Maar dat deel van het dorp ligt dan soms ook ver buiten het oorspronkelijke
eiland, in het nieuwe land van de Noord Oost Polder.
Het oude gemeentehuis is verbouwd tot museum over de geschiedenis van Urk. Helaas is het zaterdags gesloten. Tja, pech
gehad. Maar welk zichzelf respecterend museum is nou dicht op zaterdag? Of zou dat soms te maken hebben met de voorsabbat?
Vlak bij de vuurtoren staat de Hervormde kerk van Urk. Een oud, maar schitterend kerkje. Het staat op de hoogste
plek van het eiland, dus het is waarschijnlijk al van een afstand te zien. Vandaag niet, want het begint te regenen en het
zicht is niet echt optimaal.
De zee heeft Urk zijn welvaart gegeven, maar ook veel genomen. Er staat een groot monument met honderden namen van omgekomen
Urkers op zee. Indrukwekkend. Moet denken aan het boek "Op hoop van zegen" van Herman Heiermans.
En dan is het tijd om eens vis te gaan eten. Het lokale produkt moet je per slot van rekening ook proberen.
|
