|
Montreal, de enigste Franstalige miljoenenstad van Canada, is een belangrijk economisch centrum. Al moet gezegd
worden dat de laatste jaren het een beetje minder gaat met de stad. Dit voornamelijk vanwege de mogelijke afsplitsing
van Quebec van de rest van Canada. Veel bedrijven nemen alvast het zekere voor het onzekere en zoeken hun toevlucht in
Toronto of Ottawa in Ontario. Maar voordat we in Montreal kwamen, moesten we eerst de grens met Quebec over. Dat gaat
met een pont, over de Ontario rivier. En dan ben je opeens in Frans gebied. Even wennen is dat. Andere borden, de stoplichten
hebben een andere vorm en sommige verkeersregels leken ook anders. Maar misschien had dat meer te maken met de beroemde Franse
slag.
| Ontario rivier |
|
| Op weg naar Montreal |
|
| Quebec, Franstalig |
|
Langs de weg naar Montreal lag een soort van wildpark, dat we graag nog even wilden bezoeken. Het park zat vol met diersoorten
die bij ons in West-Europa niet voorkomen, dus dat was wel eens leuk om te zien. Enne... wild waren de dieren totaal niet.
Schuw voor mensen ook zeker niet. Verre van dat. De rendieren, of wat voor gekke beesten het ook mogen zijn, kwamen met hun
kwijlende snuit gewoon de auto in.
Montreal is een bijzondere stad. Aan de ene kant is het een karakteristieke Amerikaanse stad, met veel hoogbouw
in het centrum. Aan de andere kant lijkt het echte oude deel, Vieux Montreal (Oud Montreal) heel veel op een Europese
binnenstad. Ik moest gelijk denken aan Montmartre in Parijs, toen ik door Vieux Montreal liep. En dat terwijl vlak buiten
het centrum de hoogbouw van het CBD staat.
Eén van de mooiste bouwwerken in Montreal is de enorme kathedraal. We konden er jammer genoeg niet in, omdat er een concert
of iets dergelijks aan de gang was. Maar op plaatjes van de binnenkant lijkt de kathedraal buitengewoon indrukwekkend. Maar
ook van de buitenkant ziet het gebouw er mooi uit, evenals het plein waar het aan staat.
Hier nog een paar plaatjes van Vieux Montreal.
Toen we in de stad wilden gaan eten, kwamen we al snel langs een McDonalds vestiging. Maar dit keer wel een bijzondere,
tenminste, het was een bijzonder pand. Op een plaquette aan de muur was te lezen dat in dit huis, lang geleden, Cadillac,
de stichter van Detroit was geboren. Inderdaad, dezelfde man waar dat automerk naar is genoemd. De tijd waarin hij leefde
moet een bijzondere tijd zijn geweest. Telkens een nieuwe horizon met nog meer onbekend land daarachter. Maakt me wel eens
jaloers, onze tijd is eigenlijk niks meer aan, alle gebieden op deze aarde zijn al ontdekt. Eigenlijk is er niks meer te doen.
Ik was bijzonder onder de indruk van Montreal. Samen met Quebec city vond ik het zonder meer de mooiste steden van heel
Noord Amerika. (Voor zover ik die bezocht heb natuurlijk.) In beide steden hangt dezelfde zinderende atmosfeer, die je 's
zomers ook in Parijs tegenkomt. Montreal gaf mij een hoop nieuwe energie.
|
