|
Buren is een klein, oud stadje midden in de Betuwe. Op ongeveer 10 kilometer afstand van Tiel. Toch is het historisch
gezien best wel een interessante plaats. De Oranjes hebben de neiging om zichzelf "Van Buren" te noemen als ze incognito willen
blijven. Maar eigenlijk vind ik dat niet zo heel interessant. Wat ik veel interessanter vind is: Hoe komt het nou dat er op
die plek zo'n historisch belangrijke plek ligt? En waarom is dit stadje niet uitgegroeid tot een grotere stad?
Buren was een belangrijke heerlijkheid aan het eind van de Middeleeuwen. Dat kon, omdat aan de ene kant Brabant lag en
aan de andere kant Holland en Utrecht. Daartussen in de Betuwe lag als het ware een vacuüm. Buren fungeerde dus als buffer.
De graven van Buren waren dan ook geschikte kandidaten voor functies als stadhouder en dergelijke. Als bufferstad had Buren
natuurlijk een sterke verdediging nodig.
| Voorstraat met stadspoort |
|
| Stadsmuur |
|
De rijke graven en gravinnen van Buren hebben hun sporen nagelaten. Aan vele gebouwen zijn sporen van hen terug te zien.
Zoals het schitterende burgerweeshuis en de molen Prins van Oranje. In de Nederlands Hervormde Kerk liggen vele graven en
gravinnen van Buren begraven.
| Burgerweeshuis |
|
| Molen Prins van Oranje |
|
| Idem, close up |
|
| Markt |
|
| Ned. Herv. Kerk |
|
| Straatbeeld |
|
Na de vrede van Münster in 1648, het einde van de Tachtigjarige Oorlog was er geen noodzaak meer voor een sterke bufferstad
tussen Holland en Brabant. Buren raakte in de vergetelheid en langzaam maar zeker begon het stadje te verstoffen en te verkrotten. Het
lag plaatsje lag nou eenmaal niet gunstig genoeg voor verdere ontwikkeling. Er waren een halve eeuw geleden zelfs plannen
om het grootste deel van de krotten in het stadje maar op te ruimen. Maar dankzij het gemeentebestuur is het niet zover gekomen
en is Buren nu prachtig gerestaureerd en een schitterende plek om te wandelen en te genieten van een stadje dat nu nog
steeds de sfeer uitademt van zijn korte maar heftige bloeiperiode.
|
